Pencere Kenarı Sohbet

Pencere Kenarı Sohbet

Büyüdüm. Önemli zannederdim şu an yaşadığım zamanları o zamanlar. Büyük adam olup büyük işler yapmaktan ziyade istediğim her şeyi istediğim zaman yapabileceğime inanırdım. Biraz haklıymışım bunu itiraf etmeliyim, ama her şey göründüğü kadar basit değil ve her zaman istediğin şeyi yapabilecek olma özgürlüğü düşünüldüğü kadar güzel değilmiş.

Şehir soğuktu ve karlı. Neyse ki odam sıcaktı, masam yakıcı kaloriferin hemen yanındaydı ve onun karşı duvarı posterler ile doluydu. Kendi kendime sohbet ederken, posterlerin her birine bir yenisi eklenirdi her ay. Eskilerini duvardan indirirken kenarlarını koparmaktan korkardım ama o korkuya rağmen her seferinde koparlardı. Bir süre sonra buna alıştım. Kalorifer peteğinin hemen üstünde pencerem vardı. Soğuk kış günlerinin en büyük tanığı. O masada o pencerenin ve dolayısıyla soğuk kış günlerinin yanı başında olmak bana huzur verirdi. Çünkü gizemliydi karanlıkların bir kısmı. Çatılardaki karların gökyüzü ile sesli sohbet etmeleri, beyazlığıyla bir kısmı sokak lambalarıyla aydınlanırdı. Her yer kar olsa bile evimizin hemen önündeki sokağın yolunun tam ortasına asla kar tutmazdı.

Altından geçen ve aynı zamanda ellerimi ve bacaklarımı cayır cayır yakan sıcaklığın kaynağı tam da o yolun altından geçerdi. Jeotermal denilince akla Simav gelirdi. Şimdi jeotermal denilince benim aklıma gelen tek şey penceremin kenarına yaslandığımda hissettiğim sıcaklık ve camdan dışarı baktığımda gördüğüm kar tutmayan uzun uzadıya yol. Kanal caddesi diye geçerdi, belki de çocukluğumun en güzel sokağıydı benim için evrenin başlangıcı ve bitişi o sokağın başı ve sonuydu. Benim dünyam kanal yoluydu ve sokak ışıklarının aydınlatabildiği her yer.

Karın yağışını izlemek için sokak lambalarının hemen altına bakmam ve oraya odaklanmam gerekirdi. Tam şu an gösterdiğim cesareti 11 yaşımdayken gösteremiyordum. Işıkları tamamen kapatıp, pencere kenarında monolog sohbet eşliğinde, sokak lambalarının aydınlatmadığı bir yolda yürümek aynı şeydi benim için. Şimdi her ikisini de yapabiliyorum hatta defalarca kez yaptım. İşte büyüyünce yapılabilecek onlarca özgür şeyden sadece ikisi. Ben bu özgürlüğe rağmen o odaya hapsolup aynı korkuyu yaşamak ve o ışığı asla kapatmamak isterdim. Ucu yırtık posterlerimle mutluydum ve de değdiği yerimi yakan kalorifer peteğiyle.

Hatırlamıyorum o zaman aklımdan geçen şeyleri. Anımsadığım hisler var sadece. Hayat o zamanlar bana zor gelirdi. Dünyada sorunlarla boğuşan tek insan bendim. Mutsuzdum mutsuz olmak için çok sebebim vardı. Yeni farkına varıyorum ben 11 yaşımdayken o pencerenin kenarında karın yağışını ve kanal yolunu izlerken dünyanın en mutlu insanıymışım. Ve ortak olan bir duygu varmış o hiç değişmemiş; geleceğin hep uzak bir hayalden ibaret olduğu hissi. O zamanlarda büyümek imkansızdı, istediğim her şeyi yapabileceğim düşüncesi, karanlık bir odada sohbet ile kalabileceğim ya da karanlık bir sokakta yürümekten korkmayacağım günler. İmkansızdı. Neyse ki hepsini ve çok daha fazlasını yaşadım. Basit hayaller olduğunun farkına vardım. Ancak biliyorum ki şu an düşündüğüm ve kurduğum gelecek, isteklerim ve hayallerim; o zamanlarda içimden geçirdiklerime göre çok daha zor hatta imkansız.

Ben yine karlı bir kış gecesi karşımda posterlerim, bacağımda ve avuçlarımda bir yangınla, o pencereden o sokağı izlemek istiyorum, bu sefer ışığı kapatarak ve asla açmayarak.

The following two tabs change content below.

Boğaç Gezmiş

Author at KalpChat
1987 İzmir doğumlu. Ankara'da yaşamaya devam ediyor. Bilkent Üniversitesi-Psikoloji Bölümü mezunu. Meslek hayatına kurumsal şirketlere danışmanlık vererek devam etmektedir. 2005 yılından bu yana sohbet odaları bünyesinde aktif olarak yer almaktadır. Psikoloji dışında başlıca bazı ilgi alanları sosyal iletişim, sosyoloji ve felsefedir.

Latest posts by Boğaç Gezmiş (see all)

1 Yorum

  1. Güneş

    1 Mart 2020 at 16:14

    Pencere kenarında sohbet, aslında iç dünyamızda yaptığımız sohbetlerin bir özeti gibi olmuş. Güzel ve insanı açan bir hikaye, kaleminize sağlık.

    Cevapla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Bizi Takip Edin